Yapabileceklerimizin Sınırı

   Ve evet yaz da bitti. Sonbahar tüm ağırlığıyla çöktü. Mevsimler geçerken insan hem sarsılıyor, hem de kendi benliğinde yeni yansımalar keşfediyor. Zaten hayat da bir keşiften ibaret değil mi? Her yeni keşifle insan daha çok canlanıyor. Ama asıl sorgulanması gereken şey şu yapabileceklerimizin sınırını ne belirliyor? Kendimiz mi çevremiz mi? 

  Aylar önce 10 yıldır yurtdışında olan yabancı bir arkadaşımla görüştük. Ve seneler geçmesine rağmen halen yaptığım şeyleri bırakmadığım için beni tebrik etti. Belki de yapabileceklerimizin sınırını belirleyen şey onların devamlılığıdır. Hiç usanmadan bıkmadan inandığımız şeyleri beslemeye devam etmektir belki işin özü. Küçükken, en masum halimizle kurduğumuz hayalleri hatırlayarak yaşamaktır. Sonuna kadar kendin olma deneyimini tatmaktır. Kaçımız bunu becerebiliyor bilmiyorum. 

  Hayatın kaosu içinde, belirsizliği içinde öğrenecek çok şey de var. Ama öğrendiklerimiz bizi kendi benliğimizden uzaklaştırıyorsa, hayal kırıklıklarına sürüklüyorsa ve kendi yolumuzdan yürümekten bizi alıkoyuyorsa yeterince cesur değiliz demektir. Kendin olma cesareti de belki en zoru. Çünkü kendini ve yapabileceklerinin sınırını keşfetmekten geçiyor. Ve yaşadığımız bu hayat mekanizması içerisinde insanı kendinden şüpheye düşürecek çok dış etken var. Bunlarla mücadele etmenin en iyi yolu da kendini keşfetmiş birine dönüşmek. Neyi en iyi yaptığını, neyde en kötü olduğunu bilirse insan daha büyük bir cesarete ve bilince sahip oluyor. Bunun için de elbetteki deneyimler, yazılarımda da söylediğim gibi bize ayna olacak kişiler çok önemli.

  Yapabileceklerimizin sınırını keşfettiğimiz güzel günlere. Neşe ve sevgiyle kalın!



Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kendinde Köklenmek

Resim
 müzik önerisi:  https://youtu.be/eUDVUZZyA0M?si=8KsKnQi4FUgZItNM     İnsanın inişleri, çıkışları ve varoluşsal sancıları var. Bütün bunların ışığında kendinde kalabilmek gerçekten zor. Bunun için de aslında insanın kendisinde köklenmesi gerekiyor. Bu yeni keşfettiğim bir şey. Kendimize doğru anlamları yükleyince aslında adım adım kökleniyor, gelişiyor ve büyüyoruz. Kendi benliğimizde yanan ateşi bulmak da bunun bir parçası. Zaten o zaman gözlerimizin içi parlamaya başlıyor. Kendimize daha çok güvenmeye başlıyoruz. Hayat amacımız daha çok ortaya çıkıyor. Varoluşsal sancılarımız azalıyor. Bir de işin en güzel yanı karşımızdaki insanlarla gerçekten birer bağ kurmaya başlıyoruz. Çünkü kendimizle kurduğumuz bağ güçlenmiş oluyor.    Kendimde köklenme yolcuğu kolay gitmese de, aşama kaydediyor gibiyim. Artık eskiden kızdığım şeylere kızmıyorum. Eskiden yaşadığım yüzeysel şeylere de tahammül etmiyorum. Çünkü bu köklenme yolcuğunda başta kabullenme yatıyor. Kabulle...
Devamı

Bayram ve Yağmur

Resim
 müzik önerisi: https://youtu.be/eUDVUZZyA0M?si=lf811cq3_T2lstEZ   Aylardır yazamadığımı fark etmek üzdü beni. Fakat ilham ve akış hali bazen böyle bir şey. Bugün şeker bayramının ilk günü... Aile bağları insanın köklenme hissini güçlendiriyor. Ben bu motivasyonu alıp başka bir alışkanlığımla buluşturdum. Bahar yağmurları tüm gücüyle bastırırken yürüyüşe çıktım. Ormanlık alanda attığım her tur ve duyduğum yağmur sesi bende yeni bir enerji doğurdu. O kadar yabancılaşmışız ki kendimize ve doğaya. Gerçek bayram belki de insanın kendi özünü yeniden hatırlamasıdır. Kendisinde yeniden köklenmesidir. Doğa her an bir doğum ve üretim halindeyken, bizlerin buna yabancı kalması ve yağmurdan bile korkar hale gelmesi çok acı.     Belki de benim bu yürüyüşüm, içimize dair yaptığımız yürüyüşlere sembol olabilir. İçimizde yeşeren, içimizde ıslanan, içimizde büyüyen şeyleri keşfetmek adına sonsuz yürüyüşlere çıkmalıyız. Çünkü hayat çok kısa ve parçası olduğumuz evreni anlamak, b...
Devamı

Hayat Hepimizden Akıllı

Resim
Hayatın akışın içerisinde insanın farkındalıkları da artıyor. İnsan aslında kendine koyduğu sınırlardan vazgeçmediği ölçüde var. Kendinden, hayallerinden ve isteklerinden. Fakat bazen de bazıları o sınırın ilüzyonundan kendi gerçek benliğine ulaşamıyor. Ya da bunun üzerine çok düşünmüyor da diyebiliriz. Bazılarının sınırını da kendi, hayalleri ya da istekleri değil; basit ihtiyaçlar çiziyor. Reklamlarda da diyorlar ya tarafını seç diye. Tıpkı onun gibi tarafını iyi seçmek lazım.  Peki ya ben tarafımı seçebildim mi? Hayatımı bir sisteme koyabildim mi? Bunun üzerine düşünmeden edemiyorum. İnsan bunu bir mühendis edasıyla yapabilir mi ki? Yoksa hayatın örüntüsü buna müsait değil mi? Bence hayatın bir örüntüsü var ve bizim bunu sisteme koyacak gücümüz yok. İşte bu yüzden kendi akışımı doya doya yaşıyorum. O örüntülerde keşfettiklerim de beni doyurup besliyor. Sanatıma yansıyor.   Bir de başkalarının seslerine kulaklarımı kapattım. Özellikle de beni tüketecek olanlara. Hayat y...
Devamı