Dilarce

 Tatil insana bazı noktalarda iyi geliyor, bazı noktalarda ise kendisiyle yüzleştiriyor. Bu defa daha çok iç huzura yönlendirdim zihnimi. Çünkü dış uyaranlarla sürekli olarak kendimi oyaladığımı fark ettim. Kendim olabilmeyi doya doya yaşıyorum evet ama sadece kendimle kalabilme fikrinden ne kadar çok korktuğumu keşfettim. Hepimiz de korkuyoruz bence. Ama iç huzur bu korkuyu aşınca başlıyor. Çünkü evrende hiçbir zaman yalnız kalmadık, yalnız da kalmayacağız. İşte bu yüzden başlığı 'kendi kuzey yıldızın olmak' diye attım. Kendi kendisinin yönünü bulabilmeli insan. En karanlık anlarda bile kendinin iç huzuru ve ışığı olabilmeli. Herkese, olumsuzluklara ve her şeye rağmen.  Ayrıca dışarıda aradığımız tüm cevapların, içimizde saklı olduğunu keşfediyorum. Doyasıya özgürleştiriyor bu fikir beni. Kendinde köklenmeye ve üretmeye ne kadar çok inandığımı beni bilenler bilir. Bu inancım da aslında tüm cevapların içimizde saklı olduğuna dair destekleyici durumda. Tabi ki dış uyaranlar, et...

Hayatın akışın içerisinde insanın farkındalıkları da artıyor. İnsan aslında kendine koyduğu sınırlardan vazgeçmediği ölçüde var. Kendinden, hayallerinden ve isteklerinden. Fakat bazen de bazıları o sınırın ilüzyonundan kendi gerçek benliğine ulaşamıyor. Ya da bunun üzerine çok düşünmüyor da diyebiliriz. Bazılarının sınırını da kendi, hayalleri ya da istekleri değil; basit ihtiyaçlar çiziyor. Reklamlarda da diyorlar ya tarafını seç diye. Tıpkı onun gibi tarafını iyi seçmek lazım.  Peki ya ben tarafımı seçebildim mi? Hayatımı bir sisteme koyabildim mi? Bunun üzerine düşünmeden edemiyorum. İnsan bunu bir mühendis edasıyla yapabilir mi ki? Yoksa hayatın örüntüsü buna müsait değil mi? Bence hayatın bir örüntüsü var ve bizim bunu sisteme koyacak gücümüz yok. İşte bu yüzden kendi akışımı doya doya yaşıyorum. O örüntülerde keşfettiklerim de beni doyurup besliyor. Sanatıma yansıyor.   Bir de başkalarının seslerine kulaklarımı kapattım. Özellikle de beni tüketecek olanlara. Hayat y...