Bayram ve Yağmur

 müzik önerisi:https://youtu.be/eUDVUZZyA0M?si=lf811cq3_T2lstEZ

  Aylardır yazamadığımı fark etmek üzdü beni. Fakat ilham ve akış hali bazen böyle bir şey. Bugün şeker bayramının ilk günü... Aile bağları insanın köklenme hissini güçlendiriyor. Ben bu motivasyonu alıp başka bir alışkanlığımla buluşturdum. Bahar yağmurları tüm gücüyle bastırırken yürüyüşe çıktım. Ormanlık alanda attığım her tur ve duyduğum yağmur sesi bende yeni bir enerji doğurdu. O kadar yabancılaşmışız ki kendimize ve doğaya. Gerçek bayram belki de insanın kendi özünü yeniden hatırlamasıdır. Kendisinde yeniden köklenmesidir. Doğa her an bir doğum ve üretim halindeyken, bizlerin buna yabancı kalması ve yağmurdan bile korkar hale gelmesi çok acı. 

   Belki de benim bu yürüyüşüm, içimize dair yaptığımız yürüyüşlere sembol olabilir. İçimizde yeşeren, içimizde ıslanan, içimizde büyüyen şeyleri keşfetmek adına sonsuz yürüyüşlere çıkmalıyız. Çünkü hayat çok kısa ve parçası olduğumuz evreni anlamak, bir yandan da kendimizi idrak etmek önemli. Kendimizi idrak ederken de korkularımızın üzerine gitmek, anlayabileceklerimizin sınırını keşfetmek ve bir yandan da hayatı beslemek çok önemli. Çünkü tıpkı fizikteki temel etki-tepki yasası gibi, oluşturduğumuz etkiler evrende kaybolmuyor. Ve biz kendimize yatırım yaptıkça, bu etkiler bizi sarıp sarmalıyor. Örneğin sevgi, sevgiyi; nefret, nefreti; öfke, öfkeyi; irade, iradeyi doğuruyor. 

    Bir de maalesef ki dualite yani zıtlıklar evreninde yaşadığımız için bazen hayal kırıklıkları da bizim için kaçınılmaz. Fakat insanı hayal kırıklığına uğratmayan tek şey kendi iç ışığını takip etmekten vazgeçmemek. Bu hakiki bir irade gerektirse de, imkansız değil. İç ışığımız, iç neşemiz ve öz irademiz asla vazgeçmemiz gereken şeyler.

  Bu ilhamlar benden size bayram şekeri olsun! Neşe ve sevgiyle kalın!